Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 49
गणैः समेतो युयुधे तदानीं स वीरभद्रो हि महाबलश्च । सर्वान्सुरांश्चेंद्रमुखान्महाबलस्तथा गणान्यक्षपिशाचगुह्यकान् । स दैत्यवर्योऽतिरुषं प्रविष्टः संमर्दयामास महाबलो हि
gaṇaiḥ sameto yuyudhe tadānīṃ sa vīrabhadro hi mahābalaśca | sarvānsurāṃśceṃdramukhānmahābalastathā gaṇānyakṣapiśācaguhyakān | sa daityavaryo'tiruṣaṃ praviṣṭaḥ saṃmardayāmāsa mahābalo hi
അപ്പോൾ ഗണങ്ങളോടുകൂടിയ മഹാബലശാലിയായ വീരഭദ്രൻ യുദ്ധം ചെയ്തു. ആ മഹാബലൻ ഇന്ദ്രപ്രമുഖ ദേവന്മാരെയും, യക്ഷ-പിശാച-ഗുഹ്യകരോടുകൂടിയ ഗണസമൂഹത്തെയും ചതച്ചുതകർത്തു. ദൈത്യശ്രേഷ്ഠൻ ഉഗ്രകോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ കുതിച്ചുകയറി എല്ലാവരെയും മർദിച്ചു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
FAQs
Śaiva theology presents Vīrabhadra and the gaṇas as irresistible expressions of Śiva’s will—pride (even divine pride) is humbled before dharma-backed power.
The broader setting is Kedāra-khaṇḍa (Kedārakṣetra/Himalayan sacred geography), though this verse itself is battle-focused rather than directly praising a single tīrtha.
None in this verse; it is a narrative description of combat among devas, daityas, and attendant beings.