Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 81
अथासने मुनिश्रेष्ठं ददृशुः परमास्थितम् । तेजसा परमेणैव भ्राजमानं यथा रविम्
athāsane muniśreṣṭhaṃ dadṛśuḥ paramāsthitam | tejasā parameṇaiva bhrājamānaṃ yathā ravim
അപ്പോൾ അവർ മുനിശ്രേഷ്ഠനെ തന്റെ ആസനത്തിൽ പരമസ്ഥിരതയിൽ സ്ഥാപിതനായി കണ്ടു. അദ്ദേഹം പരമ തേജസ്സോടെ സൂര്യനെപ്പോലെ ദീപ്തിമാനായി പ്രകാശിച്ചു.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra-āśrama
Type: kshetra
Listener: Implied tīrtha-seeker audience
Scene: The devas behold a great sage seated firmly on his āsana, motionless in meditation, his body emitting a sun-like radiance that illuminates the hermitage.
FAQs
Inner realization manifests as tejas; the realized sage becomes a visible refuge and authority of dharma.
The sage’s seat within the Kedārakhaṇḍa hermitage is implicitly sanctified as a darśana-sthāna.
None; the focus is on darśana of a perfected sage.