Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 79
तस्मान्न योग्यो प्रहस्य चोवाच बृहस्पतिमकल्पणषम् । असौ न परिपूर्णो हि यज्ञैः शक्रासने स्थितः । अवाह्यवाहनेनैव अत्रागत्य लभेत माम्
tasmānna yogyo prahasya covāca bṛhaspatimakalpaṇaṣam | asau na paripūrṇo hi yajñaiḥ śakrāsane sthitaḥ | avāhyavāhanenaiva atrāgatya labheta mām
അതുകൊണ്ട് ഇവൻ യോഗ്യനല്ലെന്ന് അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു—‘ശക്രാസനത്തിൽ ഇരുന്നാലും യജ്ഞയോഗ്യതയിൽ ഇവൻ പരിപൂർണ്ണനല്ല. “അവാഹ്യ” അഥവാ വലിക്കാനാകാത്ത വാഹനത്തിലൂടെ മാത്രം ഇവിടെ വന്ന് പിന്നെ എന്നെ പ്രാപിക്കട്ടെ।’
Śacī (Indrāṇī)
Tirtha: Kedāra/Kedāranātha
Type: kshetra
Listener: Pilgrimage-inquirer audience (ṛṣis/śaunaka-type setting typical)
Scene: Śacī, smiling yet resolute, addresses Bṛhaspati in the celestial assembly; the phrase ‘avāhya-vāhana’ hangs like a riddle, foreshadowing Nahūṣa’s hubris.
FAQs
Arrogance invites self-created traps; dharma uses discernment to curb adharma without open violence.
The Kedārakhaṇḍa context remains in the background; this verse focuses on narrative strategy rather than tīrtha praise.
None; the verse proposes a condition (a particular kind of conveyance) as part of the plot.