चंद्र आपोमयो विप्रा अत्रिपुत्रो गुणान्वितः । उत्पन्नो ह्यनसूयायां ब्रह्मणोंऽशात्समुद्भवः । रुद्रस्यांशाद्धि दुर्वासा विष्णोरंशात्तु दत्तकः
caṃdra āpomayo viprā atriputro guṇānvitaḥ | utpanno hyanasūyāyāṃ brahmaṇoṃ'śātsamudbhavaḥ | rudrasyāṃśāddhi durvāsā viṣṇoraṃśāttu dattakaḥ
ഹേ വിപ്രന്മാരേ! ചന്ദ്രൻ ജലമയനും ഗുണസമ്പന്നനും ആയ അത്രിയുടെ പുത്രനാണ്. അനസൂയയിൽ ജനിച്ച് ബ്രഹ്മാവിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചതായി പറയുന്നു. രുദ്രാംശത്തിൽ നിന്നു ദുർവാസാവും, വിഷ്ണ്വംശത്തിൽ നിന്നു ദത്തകൻ (ദത്താത്രേയൻ) പ്രാദുർഭവിച്ചു.
Sūta (Lomaharṣaṇa)
Listener: Śaunaka and brāhmaṇa sages
Scene: Atri and Anasūyā in an ashram; the Trimūrti’s amśas manifest: Chandra as a cool, watery-lustrous youth; Durvāsā as a fierce ascetic with matted hair; Dattaka/Dattātreya as a serene yogin embodying Viṣṇu’s grace (optionally with traditional Dattātreya iconography depending on school).
Divine powers manifest through ṛṣi-lineages for loka-saṅgraha; Purāṇic genealogy teaches reverence for dharma-bearing sages and the unity of cosmic order.
Kedāra-kṣetra is the larger māhātmya setting; this verse supplies cosmological background rather than a direct tīrtha-description.
None explicitly; the verse is doctrinal/genealogical, establishing sacred origins.