इति संचिन्तयन्ती सा भैमिं वचनमब्रवीत् । वृथा त्वमागतो भद्र जीवन्याहि पुनः सुखी
iti saṃcintayantī sā bhaimiṃ vacanamabravīt | vṛthā tvamāgato bhadra jīvanyāhi punaḥ sukhī
ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ച് അവൾ ഭൈമിയോട് പറഞ്ഞു— “ഭദ്രാ, നീ വ്യർത്ഥമായി വന്നിരിക്കുന്നു. ജീവത്തോടെ മടങ്ങിപ്പോയ് വീണ്ടും സുഖിയായി ഇരിക്ക.”
Kāma-kaṭaṅkaṭā (addressing Bhaimi)
Listener: भैमि (पुरुष पात्र)
Scene: स्त्री चिन्तामग्ना, समक्षं पुरुषं (भैमि) प्रति ‘वृथा आगतः’ इति शान्त-करुण-स्वरेण वदति; हस्तेन निवर्तन-सूचना, मुखे करुणा।
Even amid attraction and conflict, a narrative moment emphasizes preservation of life and withdrawal from harmful pursuit.
No tīrtha is mentioned in this verse.
None in this verse.