Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
दुष्कुलीनापि या भक्ता सूतेऽपत्यं च भक्तिमत् । कुलीनमेव तन्मन्ये ममेदं मतमुत्तमम्
duṣkulīnāpi yā bhaktā sūte'patyaṃ ca bhaktimat | kulīnameva tanmanye mamedaṃ matamuttamam
ഒരു സ്ത്രീ താഴ്ന്ന കുലത്തിൽ ജനിച്ചാലും ഭക്തയായിരിക്കയും ഭക്തിസമ്പന്നമായ സന്താനത്തെ പ്രസവിക്കയും ചെയ്താൽ, ആ കുലം തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ കുലീനമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു—ഇതാണ് എന്റെ ഉത്തമനിശ്ചയം.
Dharmarāja (Yudhiṣṭhira), addressing Keśava (Kṛṣṇa)
Scene: A declarative teaching scene: the king asserts that devotion makes a family noble, even if socially ‘low’; emphasis on moral authority and inclusivity.
FAQs
Bhakti and virtuous conduct are upheld as the real markers of nobility, outweighing mere birth-status.
No tīrtha is mentioned; the verse is a dharmic valuation of devotion over lineage.
None; it is a normative statement about social and spiritual worth.