Adhyaya 57

Verse 1

नारद उवाच । ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

നാരദൻ പറഞ്ഞു—അനന്തരം ബ്രാഹ്മണരും നാരദനും യഥാവിധി മഹേശ്വരനെ ആരാധിച്ച്, മഹീനഗരം എന്ന പുണ്യസ്ഥാനത്തിൽ ശങ്കരനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

Verse 2

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिंगमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापातकनाशनम्

സകല ലോകങ്ങളുടെ ഹിതാർത്ഥമായി അവിടെ ഉത്തമമായ കേദാരലിംഗം ഉണ്ട്; അത് അത്രീശന്റെ ഉത്തരഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്ത് മഹാപാതകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 3

अत्रिकुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं यः प्रपश्यति

അത്രികുണ്ഡത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, യഥാവിധി ശ്രാദ്ധം നിർവഹിച്ചു, അത്രീശനെ നമസ്കരിച്ചു, പിന്നെ കേദാരനെ ദർശിക്കുന്നവൻ—(മഹാപുണ്യം പ്രാപിക്കുന്നു).

Verse 4

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकंठं नारदाय महात्मने

അവൻ പിന്നീടൊരിക്കലും മാതൃസ്തന്യം കുടിക്കുകയില്ല; മോക്ഷത്തിൽ പങ്കാളിയാകും. തുടർന്ന് രുദ്രൻ മഹാത്മാവായ നാരദനോട് നീലകണ്ഠനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.

Verse 5

स्वयं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकंठं प्रपश्यति

സ്വയം വരം നൽകി അവൻ തന്നെ ശുഭമായ മഹീനഗരകത്തിൽ നിലകൊണ്ടു. കോടിതീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ നീലകണ്ഠനെ ദർശിക്കുന്നു.

Verse 6

जयादित्यं नमस्कृत्य रुद्रलोकमवाप्नुयात् । जयादित्यं पूजयंति कूपे स्नात्वा नरोत्तमाः

ജയാദിത്യനെ നമസ്കരിച്ചാൽ രുദ്രലോകം പ്രാപിക്കും. കിണറ്റിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് നരോത്തമർ ജയാദിത്യനെ പൂജിക്കുന്നു.

Verse 7

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । इदं ते कथितं पार्थ महीनगरकस्य च

ജയാദിത്യന്റെ പ്രസാദത്താൽ അവരുടെ വംശനാശം ഉണ്ടാകുകയില്ല. ഹേ പാർഥ, മഹീനഗരകത്തെക്കുറിച്ചും ഇതു നിന്നോട് പറഞ്ഞു.

Verse 8

आख्यानं सकलं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ഈ സമ്പൂർണ്ണ ആഖ്യാനം ശ്രവിച്ചാൽ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും.

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखंडे नीलकंठमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ പ്രഥമ മാഹേശ്വരഖണ്ഡത്തിന്റെ കൗമാരികാഖണ്ഡത്തിൽ “നീലകണ്ഠമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം” എന്ന പേരിലുള്ള അമ്പത്തിയേഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।