Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 60
न स्वर्गे न च पाताले मानुष्ये क्व च तत्सुखम् । समाधिं निश्चलं प्राप्य यत्सुखं विंदते नरः
na svarge na ca pātāle mānuṣye kva ca tatsukham | samādhiṃ niścalaṃ prāpya yatsukhaṃ viṃdate naraḥ
ആ സുഖം സ്വർഗ്ഗത്തിലുമില്ല, പാതാളത്തിലുമില്ല, മനുഷ്യലോകത്തിൽ എവിടെയും ഇല്ല; അചഞ്ചല സമാധി പ്രാപിച്ച് മനുഷ്യൻ കണ്ടെത്തുന്ന ആനന്ദം തന്നെയാണ് അത്।
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narrative frame)
Listener: Kuru-nandana (a Kuru prince; likely Janamejaya in Purāṇic framing)
Scene: Cosmic vertical panorama: svarga above, pātāla below, human world in the middle—yet the yogin in samādhi radiates a greater, centered light, dwarfing the pleasures of all three realms.
FAQs
Samādhi yields a bliss surpassing worldly and even celestial pleasures, pointing toward liberation-centered dharma.
No tīrtha is referenced; the verse contrasts samādhi-bliss with cosmic realms (svarga/pātāla).
None explicitly; the implied pursuit is steady meditation culminating in niścala samādhi.