Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 55
शुशोच हा कष्टमिति पापोहमिति चासकृत् । तत्तस्य चांतरं दृष्ट्वाऽहृष्यत्यव्रतश्चिरात्
śuśoca hā kaṣṭamiti pāpohamiti cāsakṛt | tattasya cāṃtaraṃ dṛṣṭvā'hṛṣyatyavrataścirāt
അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വിലപിച്ചു—“ഹാ, എത്ര കഷ്ടം! ഞാൻ പാപിയാണ്!” അവന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ആ പിളർപ്പ് കണ്ടു, ദീർഘകാലമായി കാത്തിരുന്ന അവ്രതൻ സന്തോഷിച്ചു।
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages
Scene: A man weeps, hands raised in lament; behind him a shadowy figure—symbol of the ‘avratī’—smiles subtly, sensing an opening in the grieving heart.
FAQs
Excessive lamentation creates an inner breach; dharma requires mental guardianship, especially when tested by suffering.
No tīrtha is referenced; the verse focuses on ethical-psychological struggle.
Implicitly, the value of vrata (disciplined vows) is contrasted with being avrata, but no specific rite is prescribed.