Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 122
आदौ मध्ये तथा चांते येषां वाक्यमदोषवत् । कषदाहैः स्वर्णमिव च्छेदेऽपि स्याच्छुभं शुभम्
ādau madhye tathā cāṃte yeṣāṃ vākyamadoṣavat | kaṣadāhaiḥ svarṇamiva cchede'pi syācchubhaṃ śubham
ആദി, മധ്യം, അന്ത്യം—മൂന്നിലും ദോഷരഹിതമായ വാക്കുള്ളവർ, സ്പർശക്കല്ലും അഗ്നിയും കൊണ്ട് പരീക്ഷിച്ച സ്വർണ്ണംപോലെ; മുറിച്ച് പരിശോധിച്ചാലും ശുഭമായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കും.
Lomaharṣaṇa (Sūta) addressing the sages (deduced)
Scene: Goldsmith imagery: a pure gold ornament is rubbed on a touchstone, heated in fire, and even cut—yet it shines; beside it, a scroll of flawless words remains unblemished through scrutiny.
FAQs
True speech is consistent and withstands scrutiny; integrity is proven through testing, not appearance.
No tīrtha is directly mentioned; the verse supports dharmic discernment applicable to all sacred journeys.
None; the ‘test’ is metaphorical—evaluating consistency and purity of words.