Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 183
हृष्टपुष्टास्तथा वृद्धाः प्रजा वै विगतज्वराः । ततः कालेन केनापि तासां वृद्धे रसेंद्रिये
hṛṣṭapuṣṭāstathā vṛddhāḥ prajā vai vigatajvarāḥ | tataḥ kālena kenāpi tāsāṃ vṛddhe raseṃdriye
പ്രജകൾ സന്തോഷവാന്മാരും പുഷ്ടരുമും ദീർഘായുസ്സുള്ളവരുമായിരുന്നു—തീർച്ചയായും ജ്വരരഹിതർ. പിന്നെ കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ രസേന്ദ്രിയം, അഥവാ രുചിയിലേക്കുള്ള ആഗ്രഹം, വർധിച്ചു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced)
Scene: Prosperous, radiant people—strong, aged yet vigorous—living without illness; a subtle visual cue of emerging desire as they look longingly at richer foods.
FAQs
Even amidst health and prosperity, unchecked growth of sensory appetite becomes a seed of decline; dharma emphasizes mastery of the senses.
No holy place is mentioned in this verse.
No explicit ritual is prescribed; the point is ethical-psychological (sense discipline).