Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 143
यश्च तं पितरं रुद्रं त्यक्त्वा मातरमं बिकाम् । वर्ततेऽसौ स्वपितरं त्यक्तोदपितृपिंडकः । यस्य रुद्रस्य माहात्म्यं शतरूद्रीयमुत्तमम्
yaśca taṃ pitaraṃ rudraṃ tyaktvā mātaramaṃ bikām | vartate'sau svapitaraṃ tyaktodapitṛpiṃḍakaḥ | yasya rudrasya māhātmyaṃ śatarūdrīyamuttamam
പിതാവായ രുദ്രനെയും മാതാവായ അംബികയെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ജീവിക്കുന്നവൻ, സ്വന്തം പിതാവിനെ തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചവനെപ്പോലെ, പിതൃകൾക്ക് പിണ്ഡ-തർപ്പണം നല്കാത്തവനാകുന്നു. ആ രുദ്രന്റെ മഹിമയെ ഉത്തമ ‘ശതരുദ്രീയം’ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvara-khaṇḍa narration context)
Scene: A didactic scene: a sage/narrator warns devotees that abandoning Rudra and Ambikā is like becoming ‘fatherless’ and neglecting ancestral offerings; in the background, a Vedic recitation of Śatarudrīya is implied with ritual implements (kuśa, water-pot).
FAQs
Rejecting Rudra and Ambikā is portrayed as severing oneself from one’s very spiritual lineage; Śiva-bhakti is aligned with Vedic authority (Śatarudrīya).
No tīrtha is specified; the verse emphasizes theological and dharmic legitimacy of Rudra worship.
It alludes to pitṛ-tarpaṇa/piṇḍa offerings as a dharmic duty, using it as an analogy for neglecting Śiva.