Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 15
इन्द्रद्युम्न उवाच । भगवन्प्रथमः प्रश्रस्तावदेव ममोच्यताम् । ग्रीष्मकालेऽपि मध्यस्थै रवौ किं न तवाश्रमः
indradyumna uvāca | bhagavanprathamaḥ praśrastāvadeva mamocyatām | grīṣmakāle'pi madhyasthai ravau kiṃ na tavāśramaḥ
ഇന്ദ്രദ്യുമ്നൻ പറഞ്ഞു—ഭഗവൻ! ആദ്യം എന്റെ ആദ്യ ചോദ്യം തന്നെ ഉത്തരം പറയുക। ഗ്രീഷ്മകാലത്തും സൂര്യൻ മദ്ധ്യത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിൽ ശീതള നിഴൽ-ആശ്രയം എന്തുകൊണ്ട് ഇല്ല?
Indradyumna
Listener: Addressed ‘Bhagavan’ (the sage/teacher of the episode)
Scene: King Indradyumna, heat-hazed summer sky overhead, asks a sage why the hermitage lacks a cooling shelter even when the sun is at zenith; sparse huts, bright light, parched ground, yet the sage remains serene.
FAQs
It contrasts worldly concern for comfort with the ascetic ideal of simplicity and endurance.
No named tīrtha appears in this verse; the setting is an āśrama context within the Kaumārikākhaṇḍa narrative.
None directly; it introduces a discussion about lifestyle-dharma (āśrama-dharma).