Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 32
त्वद्दुष्टदृष्टिविशिखैर्निहतान्निहन्मि दैत्यान्पुरांधकजलंधरमुख्यकांश्च । कस्यास्ति शक्तिरिह यस्त्वदृतेपि तुच्छं वांछेद्विधातु मिह सिद्धिदकार्यजातम्
tvadduṣṭadṛṣṭiviśikhairnihatānnihanmi daityānpurāṃdhakajalaṃdharamukhyakāṃśca | kasyāsti śaktiriha yastvadṛtepi tucchaṃ vāṃchedvidhātu miha siddhidakāryajātam
നിന്റെ ഉഗ്രദൃഷ്ടിയുടെ അമ്പുകളാൽ മുമ്പേ വീണ ദൈത്യരെ—അന്ധക, ജലന്ധര മുതലായ പ്രധാനന്മാരെ—ഞാനും സംഹരിക്കുന്നു। നിന്നെ കൂടാതെ ഈ ലോകത്ത് ആര്ക്കാണ് ശക്തി, ചെറുതായൊരു പ്രവൃത്തിയെങ്കിലും സിദ്ധിപ്പിക്കാൻ? പിന്നെ സിദ്ധിദായകമായ അനേകം കര്മ്മങ്ങളുടെ കാര്യമെന്ത് പറയണം?
Skanda (deduced Kāśīkhaṇḍa speaker-pattern: Skanda to Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (protective sphere of Viśveśvara)
Type: kshetra
Listener: The Lord addressed (Śiva/Viśveśvara context)
Scene: A cosmic battlefield tableau: Andhaka and Jalandhara among fallen daityas, struck not by weapons but by a fierce, radiant ‘glance’ emanating from the Lord; the speaker stands as an instrument, acknowledging dependence on that power.
FAQs
All worldly and spiritual accomplishment (siddhi) ultimately depends on the Lord’s grace; without Him, even minor actions lack power to be fulfilled.
The verse sits within the Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī-māhātmya framework, implicitly glorifying Kāśī (Vārāṇasī) as the supreme Śaiva sacred geography where Śiva’s sovereignty is celebrated.
No explicit ritual (snāna, dāna, japa, vrata) is prescribed in this verse; it functions as a theological praise affirming divine agency behind all siddhi.