Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 64
इत्थं यावत्स्तौति शंभुं महर्षिस्तावन्नंदी शांभवाद्दृक्प्रसादात् । तद्दोः स्तंभं त्यक्तवांश्चाबभाषे स्मायंस्मायं ब्राह्मणेभ्यो नमो वः
itthaṃ yāvatstauti śaṃbhuṃ maharṣistāvannaṃdī śāṃbhavāddṛkprasādāt | taddoḥ staṃbhaṃ tyaktavāṃścābabhāṣe smāyaṃsmāyaṃ brāhmaṇebhyo namo vaḥ
ഇങ്ങനെ മഹർഷി ശംഭുവിനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ശംഭുവിന്റെ പ്രസന്നദൃഷ്ടിപ്രസാദത്താൽ നന്ദി തന്റെ ഭുജങ്ങളുടെ ജഡതയിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി. അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞു—“നമസ്കാരം നിങ്ങളെല്ലാവർക്കും।”
Narrator (contextual, within Skanda’s Kāśī-khaṇḍa narration)
Scene: A great ṛṣi continues praising Śambhu; Nandī, released from arm-stiffness by Śiva’s gracious glance, smiles repeatedly and bows, offering salutations to brāhmaṇas in Kāśī’s sacred ambience.
FAQs
Śiva’s grace (anugraha) swiftly removes affliction when sincere praise and devotion are present.
The broader context is Kāśī (Vārāṇasī) in the Kāśī Khaṇḍa, leading into the Vyāseśvara Māhātmya.
No direct rite is prescribed here; it highlights the efficacy of stuti (hymnic praise) and divine dṛk-prasāda (gracious glance).