स्वर्लोकाद्यत्र संलीनः स्वयं देव उमापतिः । अतः स्वर्लीनतीर्थं च स्वर्लीनेश्वर सन्निधौ
svarlokādyatra saṃlīnaḥ svayaṃ deva umāpatiḥ | ataḥ svarlīnatīrthaṃ ca svarlīneśvara sannidhau
എവിടെ സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ നിന്നുതന്നെ സ്വയം ദേവൻ ഉമാപതി (ശിവൻ) ലീനനായതായി പറയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ സ്വർലീനേശ്വരന്റെ സന്നിധിയിൽ അത് ‘സ്വർലീന തീർത്ഥം’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Svarlīna Tīrtha
Type: ghat
Scene: A luminous Śiva-liṅga ‘Svarlīneśvara’ beside a tīrtha; above, faint celestial imagery (svarga) dissolves into a radiant Śiva aura, suggesting ‘svar-līna’ absorption.
Kāśī is depicted as a realm where even ‘heavenly’ attainments culminate in Śiva—true fulfillment is absorption in the Divine, not merely celestial reward.
Svarlīna Tīrtha, associated with the nearby Śiva-form known as Svarlīneśvara.
No explicit rite is stated here; the verse primarily establishes the tīrtha’s name and sanctity through Śiva’s association.