Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 58
स कदाचिन्मृगयुभिः पापर्धि व्यसनातुरः । सार्धं विवेशारण्यानि गृष्टिपृष्ठानुगो हयी
sa kadācinmṛgayubhiḥ pāpardhi vyasanāturaḥ | sārdhaṃ viveśāraṇyāni gṛṣṭipṛṣṭhānugo hayī
ഒരിക്കൽ പാപമയമായ വേട്ടയുടെ വ്യസനത്തിൽ പീഡിതനായി, വേട്ടക്കാരോടൊപ്പം അവൻ കാടുകളിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; കൂട്ടത്തിന്റെ പിന്നിൽ പിന്നിൽ ചേർന്ന് പോകുന്ന കുതിരമേറി അവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു।
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Scene: A dynamic forest hunt: King Durdama on horseback with hunters, dogs, and bows; startled deer flee; dust rises; the king’s face shows agitation and vice; the forest appears dense and shadowed, hinting at impending karmic reversal.
FAQs
Addictions rooted in harm (like cruel hunting) are framed as sin-increasing habits that propel one toward downfall—until grace intervenes.
The verse is part of the approach to Kāśī’s sacred woodland setting that will reveal its transforming power.
None stated; the verse describes conduct (vyasana) rather than prescribing a rite.