Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 40
ये त्वां भजंति सततं भुविशेषशायिंस्ताञ्छ्रीपते पितृपतींद्र कुबेरमुख्याः । वृंदारका दिवि सदैव सभाजयंति स्वर्गापवर्गसुखसंततिदानदक्ष
ye tvāṃ bhajaṃti satataṃ bhuviśeṣaśāyiṃstāñchrīpate pitṛpatīṃdra kuberamukhyāḥ | vṛṃdārakā divi sadaiva sabhājayaṃti svargāpavargasukhasaṃtatidānadakṣa
ഹേ ശ്രീപതേ! വിശേഷ ശയ്യയിൽ ശയിക്കുന്ന നിന്നെ നിരന്തരം ഭജിക്കുന്ന ഭക്തരെ, സ്വർഗത്തിൽ പിതൃപതി, ഇന്ദ്രൻ, കുബേരൻ മുതലായവരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ദേവഗണങ്ങൾ എപ്പോഴും ആദരിക്കുന്നു; കാരണം നീ സ്വർഗവും അപവർഗവും (മോക്ഷവും) നൽകുന്ന തുടർച്ചയായ സുഖദാനത്തിൽ ദക്ഷനാണ്.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Śrīpati Viṣṇu reclines on the wondrous couch (Śeṣa) in a cosmic ocean; above, a celestial court where Yama (pitṛpati), Indra, and Kubera lead devas honoring a steadfast devotee; a subtle path extends from heaven toward liberation-light.
FAQs
Steady worship brings both worldly-divine honor and the highest end—apavarga (liberation)—since the Lord grants the full spectrum of auspicious results.
The Kāśī Khaṇḍa framework is the locus; the verse emphasizes devotional results rather than a named Kāśī tirtha.
Satata-bhajana (constant worship/adoration) of the Lord is prescribed as the means to svarga and apavarga.