Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 39
यद्वाचि नाम तव कामदमब्जनेत्र यच्छ्रोत्रयोस्तव कथा मधुराक्षराणि । यच्चित्तभित्तिलिखितं भवतोस्ति रूपं नीरूपभूपपदवी नहि तैर्दुरापा
yadvāci nāma tava kāmadamabjanetra yacchrotrayostava kathā madhurākṣarāṇi | yaccittabhittilikhitaṃ bhavatosti rūpaṃ nīrūpabhūpapadavī nahi tairdurāpā
ഹേ പദ്മനേത്രാ! ആരുടെ വാക്കിൽ നിന്റെ കാമദ നാമം ഉണ്ട്, ആരുടെ കാതുകളിൽ മധുരാക്ഷരങ്ങളുള്ള നിന്റെ കഥ ഉണ്ട്, ആരുടെ ചിത്തഭിത്തിയിൽ നിന്റെ രൂപം എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—അവർക്ക് നിരൂപ (നിർഗുണ) ഭൂപപദവി പ്രാപിക്കുക ദുഷ്കരം അല്ല.
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kāśī-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Threefold tableau: a devotee chanting the Name, another listening to a storyteller reciting Hari-kathā, and the same devotee meditating with Viṣṇu’s form vividly inscribed on the inner wall of the mind; a subtle doorway opens to a luminous formless realm.
FAQs
Devotion through speech (nāma), hearing (kathā), and inner remembrance (smaraṇa) becomes a direct path to liberation.
The verse is situated in Kāśī Khaṇḍa’s teaching environment; it does not directly name a particular Kāśī tirtha.
Practice of nāma-japa, śravaṇa (hearing sacred stories), and dhyāna/smaraṇa (mental inscription of the Lord’s form) is recommended.