Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 21
वेदाविदुर्यदाकारं नैवोपनिषदोदितम् । ब्रह्माद्या न च गीर्वाणाश्चक्रे नेत्रातिथिं सतम्
vedāviduryadākāraṃ naivopaniṣadoditam | brahmādyā na ca gīrvāṇāścakre netrātithiṃ satam
വേദങ്ങൾക്കും പൂർണ്ണമായി അറിയാനാകാത്തതും, ഉപനിഷത്തുകൾക്കും സമഗ്രമായി പ്രസ്താവിക്കാനാകാത്തതുമായ ആ രൂപത്തെ—ബ്രഹ്മാദി ദേവന്മാരും ദേവഗണവും—ദീർഘകാലം ‘കണ്ണുകളുടെ അതിഥി’യായി, അഥവാ പൂർണ്ണമായി ദൃശ്യമാകുകയും ഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവനായി, ആക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല।
Narrator (contextual, prior to Agnibiṃdu’s direct speech)
Listener: Śaunaka and the Naimiṣāraṇya ṛṣis (typical frame; chapter-level context)
Scene: A luminous, partially veiled divine presence—suggested rather than fully outlined—while Vedic seers and devas stand in awe, unable to ‘fix’ the form; the atmosphere is of radiant mystery.
FAQs
The Supreme is ultimately beyond conceptual knowledge; devotion (bhakti) becomes the truest approach when words and scriptures reach their limit.
The wider context is Kāśīkhaṇḍa; the immediate scene later centers on Pañcanadā, a sacred area associated with worship in the Kāśī region.
None explicitly; the verse emphasizes theological transcendence rather than a specific rite.