Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 24
भवतः परितापहेतवो न भवंतींदु दिवाकराग्नयः । नयनानियतस्त्रिनेत्र तेऽमी प्रणयिन्यस्तिलसज्जला च मौलौ
bhavataḥ paritāpahetavo na bhavaṃtīṃdu divākarāgnayaḥ | nayanāniyatastrinetra te'mī praṇayinyastilasajjalā ca maulau
നിനക്കു ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അഗ്നിയും പോലും പരിതാപത്തിന്റെ കാരണങ്ങളല്ല. ഹേ ത്രിനേത്രാ! നിന്റെ നേത്രങ്ങൾ നിയന്ത്രണബന്ധനങ്ങളില്ലാത്തവ; നിന്റെ മൗലിയിൽ രാത്രിയുടെ കറുത്ത എള്ളെണ്ണപോലെയുള്ള തമസ്സും, ശീതള കൃപാജലപോലെയുള്ള പ്രകാശവും—പ്രിയ അലങ്കാരങ്ങളായി വിരാജിക്കുന്നു.
Pārvatī
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Śiva
Scene: Pārvatī praises Śiva’s three eyes and the moon on his crest; sun and fire appear as subdued attendants, unable to cause him torment; the scene glows with paradox—cool moonlight and inner fire coexisting harmoniously.
FAQs
Śiva transcends the forces that burn ordinary beings; his ‘heat’ and ‘coolness’ are cosmic principles under his mastery, pointing to his supreme, non-limited nature.
No tīrtha is named in this verse; it supports the Kāśī-centered episode by emphasizing Śiva’s transcendence, making his longing for Kāśī even more meaningful.
None; the verse is symbolic praise (stuti) using cosmic imagery.