Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 130
कृष्णः स एव भर्तृघ्न्याः पुंश्चल्याश्च प्रकीर्तितः । नाभेरधस्तात्तिलकं मशको लांछनं शुभम्
kṛṣṇaḥ sa eva bhartṛghnyāḥ puṃścalyāśca prakīrtitaḥ | nābheradhastāttilakaṃ maśako lāṃchanaṃ śubham
ആ കറുത്ത അടയാളം ഭർത്താവിനെ കൊല്ലുന്നവളും അവിഹിതബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നവളുമായ സ്ത്രീയുടെ ലക്ഷണമായി പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പൊക്കിളിന് താഴെയുള്ള തിലകക്കുറിയും കൊതുക് പോലെയുള്ള മറുകും ശുഭകരമായി കണക്കാക്കുന്നു.
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Listener: Agastya (Ghaṭodbhava) and/or assembled sages (contextual)
Scene: A didactic scene: Skanda (or the speaker) instructs a sage/assembly on auspicious and inauspicious bodily marks—tilaka-like sign below the navel and a small mosquito-shaped mole—contrasted with ominous dark marks; palm-leaf manuscript and ritual setting implied.
FAQs
It frames marital harmony as linked with dharmic discernment—choosing a spouse carefully and valuing auspiciousness for household welfare.
No single tīrtha is named in this verse; it occurs within the Kāśīkhaṇḍa’s broader Kāśī-dharma context.
No direct ritual (snāna, dāna, japa) is prescribed; it is an omens/characteristics passage connected to marriage.