Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 7
पाणिभ्यां परितः प्रपीड्य सुदृढं निश्चोत्य निश्चोत्य च ब्रह्मांडं सकलं पचेलिमरसालोच्चैः फलाभं मुहुः । पायंपायमपायतस्त्रिजगतीमुन्मत्तवत्तै रसैर्नृत्यंस्तांडवडंबरेण विधिनापायान्महाभैरवः
pāṇibhyāṃ paritaḥ prapīḍya sudṛḍhaṃ niścotya niścotya ca brahmāṃḍaṃ sakalaṃ pacelimarasāloccaiḥ phalābhaṃ muhuḥ | pāyaṃpāyamapāyatastrijagatīmunmattavattai rasairnṛtyaṃstāṃḍavaḍaṃbareṇa vidhināpāyānmahābhairavaḥ
ഇരു കൈകളാലും ചുറ്റും ദൃഢമായി അമർത്തി, വീണ്ടും വീണ്ടും പിഴിഞ്ഞ് മഹാഭൈരവൻ സമസ്ത ബ്രഹ്മാണ്ഡ-അണ്ഡത്തിന്റെ സാരം പുറത്തെടുത്തു പാകം ചെയ്യുന്നതുപോലെ; പാകമായ ഫലത്തിന്റെ ഘനരസം ആവർത്തിച്ച് പിഴിഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ. ആ മദിപ്പിക്കുന്ന അമൃതരസങ്ങൾ കുടിച്ചുകൊണ്ടു കുടിച്ചുകൊണ്ടു, വിധിപ്രകാരം താണ്ഡവത്തിന്റെ ഘനഘോര ഡംബരത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ ത്രിജഗത്ത് തളർന്നു കുലുങ്ങുന്നു.
Skanda (contextual, Kāśīkhaṇḍa narration)
Tirtha: Mahābhairava (Kāśī kṣetra-pāla)
Type: kshetra
Listener: The devotee/sage
Scene: Mahābhairava, colossal and radiant-dark, grips and ‘presses’ the cosmic egg, extracting its essence like ripe fruit-juice; intoxicated by nectars, he performs a thunderous Tāṇḍava as the three worlds sway in awe.
FAQs
Bhairava is portrayed as the transcendent power who churns and governs creation itself; the universe is subordinate to Śiva’s fierce grace.
The immediate setting is Kāśīkhaṇḍa’s Bhairava Māhātmya, implicitly tied to Kāśī where Bhairava is central to sacred protection.
No direct prescription; the verse is a stotra-like poetic visualization supporting contemplation and devotional recitation.