नामश्रवणमात्रेण यस्य विश्वेशितुर्विभोः । महापातकविच्छेदः स विश्वेशोऽस्तु ते हृदि
nāmaśravaṇamātreṇa yasya viśveśiturvibhoḥ | mahāpātakavicchedaḥ sa viśveśo'stu te hṛdi
സർവ്വശക്തനായ വിശ്വേശിതൃ പ്രഭുവിന്റെ നാമം കേൾക്കുന്നതുമാത്രത്തിൽ മഹാപാപങ്ങൾ ഛേദിക്കപ്പെടുന്നു; ആ വിശ്വേശൻ നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കട്ടെ।
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa)
Tirtha: Kāśī (Viśveśvara/Viśvanātha-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Bhūpāla (king) addressed as ‘te’
Scene: A devotee hears the Name ‘Viśveśa’; dark clouds of sin disperse; within the heart-lotus a radiant liṅga/Śiva form appears, blessing with abhaya.
Nāma-śravaṇa itself is purifying; devotion begins with hearing and culminates in inner transformation.
Kāśī, through the salvific Name and presence of Viśveśa.
Nāma-śravaṇa (hearing the divine Name) is explicitly praised as a purifier.