Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 39
सूत उवाच । देवानां वचनं श्रुत्वा वृषारूढो वृषध्वजः । आयुधान्परिसंगृह्य कवचं सुमनोहरम् । गतवानथ तं देशं यत्र धर्मो व्यवस्थितः
sūta uvāca | devānāṃ vacanaṃ śrutvā vṛṣārūḍho vṛṣadhvajaḥ | āyudhānparisaṃgṛhya kavacaṃ sumanoharam | gatavānatha taṃ deśaṃ yatra dharmo vyavasthitaḥ
സൂതൻ പറഞ്ഞു—ദേവന്മാരുടെ വചനം ശ്രവിച്ച ശേഷം, വൃഷഭാരൂഢനും വൃഷധ്വജനും ആയ മഹേശ്വരൻ ആയുധങ്ങൾ സമാഹരിച്ചു അതിമനോഹരമായ കവചം ധരിച്ചു. പിന്നെ ധർമ്മം ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരുന്ന ദേശത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
Sūta
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: King (addressed as rājan)
Scene: Śiva, bull-mounted (Vṛṣārūḍha), lifts weapons and fastens an ornate armor, then sets out toward a forested sacred region marked by calm, luminous order—‘where Dharma stands firm.’
FAQs
Divine assistance comes swiftly when Dharma is steadfast; Śiva responds to the call that protects righteousness.
The passage points to Dharmāraṇya as the sanctified region where Dharma abides, but this verse itself does not name a specific tirtha-spot within it.
None; this verse is narrative, describing Śiva’s departure to Dharmāraṇya.