Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 40
दत्त्वा भूमिं भाविनः पार्थिवेशान्भूयोभूयो याचते रामचन्द्रः । सामान्योऽयं धर्मसेतुर्नृपाणां स्वे स्वे काले पालनीयो भवद्भिः
dattvā bhūmiṃ bhāvinaḥ pārthiveśānbhūyobhūyo yācate rāmacandraḥ | sāmānyo'yaṃ dharmaseturnṛpāṇāṃ sve sve kāle pālanīyo bhavadbhiḥ
ഭൂമി ദാനം ചെയ്ത ശേഷം രാമചന്ദ്രൻ ഭാവിയിലെ ഭൂപതിമാരോട് വീണ്ടും വീണ്ടും അപേക്ഷിക്കുന്നു—‘ഇത് രാജാക്കന്മാർക്കുള്ള പൊതുവായ ധർമ്മസേതുവാണ്; നിങ്ങളുടെ നിങ്ങളുടെ കാലത്ത് ഇതിനെ കാത്തുപാലിക്കണം।’
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating; Rāmacandra quoted as the entreating authority figure
Scene: Rāma, dignified and calm, addresses a line of future kings shown as successive silhouettes/portraits; between them a symbolic bridge labeled ‘dharma-setu’ spanning time, with a copperplate grant held aloft.
FAQs
Dharma must be continuous across generations of rulers; protecting prior grants is a foundational royal duty.
No specific pilgrimage site is named; the verse centers on rāja-dharma and the sanctity of land grants.
A governance prescription: future kings must preserve earlier donations/charters as a ‘dharma-setu’.