Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 25
त्वमेव सर्वं त्वयि देव सर्वं सर्वस्तुति स्तव्य इह त्वमेव । ईश त्वया वास्यमिदं हि सर्वं नमोऽस्तु भूयोऽपि नमो नमस्ते
tvameva sarvaṃ tvayi deva sarvaṃ sarvastuti stavya iha tvameva | īśa tvayā vāsyamidaṃ hi sarvaṃ namo'stu bhūyo'pi namo namaste
ഹേ ദേവാ! നീയേ സർവ്വവും; നിനക്കുള്ളിൽ തന്നേ സർവ്വവും നിലകൊള്ളുന്നു. ഇഹലോകത്തിൽ സ്തുതിക്കു യോഗ്യൻ നീ ഒരുത്തൻ മാത്രം. ഹേ ഈശ്വരാ! നിനാൽ തന്നേ ഈ സർവ്വജഗത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു—നമസ്കാരം; വീണ്ടും വീണ്ടും നമോ, നിനക്കേ വന്ദനം।
Devas (collectively), in praise of Śiva (Mahādeva)
Scene: A celestial assembly offers a concentrated hymn to Mahādeva; the universe is shown as suffused by Shiva—subtle cosmic aura, lingodbhava-like radiance, and the gods with folded hands.
FAQs
All existence is pervaded by the Lord; sincere repeated salutations cultivate humility and devotion.
The verse is a universal Śiva-stuti; within Dharmāraṇya Khaṇḍa it supports the sanctity of the Dharmāraṇya sacred landscape rather than naming a single tirtha here.
No specific rite is prescribed; the act implied is stuti/namaskāra (praise and repeated salutations).