Adhyaya 24

Verse 1

व्यास उवाच । एतत्तीर्थस्य माहात्म्यं मया प्रोक्तं तवाग्रतः । अनेकपूर्वजन्मोत्थपातकघ्नं महीपते

വ്യാസൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹീപതേ! ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ പ്രസ്താവിച്ചു; അനേകം മുൻജന്മങ്ങളിൽ നിന്നുയർന്ന പാപങ്ങളെ അത് നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 2

स्थानानामुत्तमं स्थानं परं स्वस्त्ययनं महत् । स्कंदस्याग्रे पुरा प्रोक्तं महारुद्रेण धीमता

ഇത് എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളിലും ഉത്തമമായ സ്ഥലം—പരമവും മഹത്തായ മംഗളാശ്രയവും. പുരാകാലത്ത് ധീമാനായ മഹാരുദ്രൻ സ്കന്ദന്റെ സന്നിധിയിൽ ഇത് പ്രസ്താവിച്ചു.

Verse 3

त्वं पार्थ तत्र स्नात्वा हि मोक्ष्यसे सर्वपात कात् । तच्छ्रुत्वा व्यासवाक्यं हि धर्म्मराजो युधिष्ठिरः

ഹേ പാർഥാ! അവിടെ സ്നാനം ചെയ്താൽ നീ സർവ്വ പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനാകും. വ്യാസന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധർമ്മരാജ യുധിഷ്ഠിരൻ (പ്രതികരിച്ചു).

Verse 4

धर्मात्मजस्तदा तात धर्मारण्यं समाविशत् । महापातकनाशाय साधुपालनत त्परः

അപ്പോൾ, ഹേ പ്രിയനേ, ധർമ്മപുത്രൻ ധർമ്മാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു—മഹാപാതകനാശത്തിനായി, സദ്ജനസംരക്ഷണത്തിൽ തത്പരനായി।

Verse 5

विगाह्य तत्र तीर्थानि देवतायतनानि च । इष्टापूर्तादिकं सर्वं कृतं तेन यथेप्सितम्

അവിടെയുള്ള തീർത്ഥങ്ങളിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ദേവതാലയങ്ങൾ ദർശിച്ച്, തനിക്കിഷ്ടമായ വിധത്തിൽ ഇഷ്ട-പൂർത്താദി സകല പുണ്യകർമ്മങ്ങളും ചെയ്തു।

Verse 6

ततः पापविनिर्मुक्तः पुनर्गत्वा स्वकं पुरम् । इद्रप्रस्थं महासेन शशास वसुधातलम्

അതിനുശേഷം പാപവിമുക്തനായി അവൻ വീണ്ടും തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി; ഹേ മഹാബാഹുവേ, ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ ഭരിച്ചു।

Verse 7

इदं हि स्थानमासाद्य ये शृण्वंति नरोत्तमाः । तेषां भुक्तिश्च मुक्तिश्च भविष्यति न संशयः

ഈ സ്ഥലത്തെത്തി (ഇതിന്റെ മഹിമ) ശ്രവിക്കുന്ന നരോത്തമർക്കു ഭോഗവും മോക്ഷവും ലഭിക്കും—സംശയമില്ല।

Verse 8

भुक्त्वा भोगान्पार्थिवांश्च परं निर्वाणमाप्नुयुः । श्राद्धकाले च संप्राप्ते ये पठंति द्विजातयः

ഭൗമഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിച്ച ശേഷം അവർ പരമ നിർവാണം പ്രാപിക്കും. കൂടാതെ ശ്രാദ്ധകാലം വന്നപ്പോൾ ഇതു പാരായണം ചെയ്യുന്ന ദ്വിജാതികൾ…

Verse 9

उद्धृताः पितरस्तैस्तु यावच्चंद्रार्क्कमेदिनि । द्वापरे च युगे भूत्वा व्यासेनोक्तं महात्मना

അവരാൽ അവരുടെ പിതൃകൾ ചന്ദ്രസൂര്യന്മാർ ഭൂമിയിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്രകാലം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നു. ദ്വാപരയുഗത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായ മഹാത്മാവ് വ്യാസൻ ഇതു പ്രസ്താവിച്ചു.

Verse 10

वारिमात्रे धर्मवाप्यां गयाश्राद्धफलं लभेत् । अत्रागतस्य मर्त्यस्य पापं यमपदे स्थितम्

ധർമ്മവാപിയിൽ വെറും ജലമാത്രം അർപ്പിച്ചാൽ ഗയാശ്രാദ്ധഫലം ലഭിക്കുന്നു. ഇവിടെ വന്ന മർത്ത്യന്റെ യമപദത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പാപവും നശിക്കുന്നു.

Verse 11

कथितं धर्मपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया । विना अन्नैर्विना दर्भैर्विना चासनमेव वा

ലോകഹിതകാമനയാൽ ധർമ്മപുത്രൻ ഇതു പ്രസ്താവിച്ചു—അന്നമില്ലാതെയും, ദർഭയില്ലാതെയും, ആസനമില്ലാതെയും ഇതു ഫലപ്രദമാണ്.

Verse 12

तोयेन नाशमायाति कोटिजन्मकृतं त्व घम् । सहस्रमुरुशृंगीणां धेनूनां कुरुजांगले । दत्त्वा सूर्यग्रहे पुण्यं धर्मवाप्यां च तर्पणाम्

ജലമാത്രത്താൽ തന്നെ കോടി ജന്മങ്ങളിൽ ചെയ്ത പാപം നശിക്കുന്നു. കുരുജാംഗലത്തിൽ വിശാലശൃംഗികളായ ആയിരം പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്ത പുണ്യവും, സൂര്യഗ്രഹണകാല പുണ്യവും—ധർമ്മവാപിയിൽ തർപ്പണം ചെയ്താലും ലഭിക്കുന്നു.

Verse 13

एतद्वः कथितं सर्वं धर्मारण्यस्य चेष्टितम् । यच्छ्रुत्वा ब्रह्महा गोघ्नो मुच्यते सर्वपातकैः

ധർമ്മാരണ്യത്തിന്റെ ഈ സമസ്ത മഹിമയും പവിത്രചരിതവും ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ടാൽ ബ്രഹ്മഹന്താവോ ഗോഹന്താവോ ആയാലും എല്ലാ പാതകങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.

Verse 14

एकविंशतिवारैस्तु गयायां पिंडपातने । तत्फलं समवाप्नोति सकृदस्मिञ्छ्रुते सति

ഗയാ-ക്ഷേത്രത്തിൽ ഇരുപത്തൊന്ന് പ്രാവശ്യം പിണ്ഡദാനം ചെയ്താൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം ഏതാണ്, ഈ പുണ്യാഖ്യാനം ഒരിക്കൽ ശ്രവിച്ചാലും അതേ ഫലം ലഭിക്കുന്നു।