Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 77
दूरभ्रमणविश्रांतं शंके त्वामिह चागतम् । दृष्ट्वाश्चर्यमिवात्यर्थं मुदितोसि मुखश्रिया
dūrabhramaṇaviśrāṃtaṃ śaṃke tvāmiha cāgatam | dṛṣṭvāścaryamivātyarthaṃ muditosi mukhaśriyā
നീ ദൂരദൂരമായി സഞ്ചരിച്ചു ക്ഷീണിച്ച് ഇവിടെ വന്നതാകാമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു; എന്നാൽ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ മഹാ അത്ഭുതം കണ്ടതുപോലെ—നിന്റെ മുഖശ്രീ ദീപ്തമാണ്, നീ അത്യന്തം ആനന്ദിതനായി കാണപ്പെടുന്നു।
Unnamed petitioner/king (addressing Gautama)
Scene: A weary traveler/king arrives after long wandering; a sage or host beholds him with wonder at his radiant, joyful face, signaling a turning point toward purification.
FAQs
The presence of holiness is recognized by serenity and radiance; such darśana inspires awe and joy in the devotee.
No site is specified in this verse.
None; the verse describes the devotee’s perception of the sage’s auspicious qualities.