Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 14
तत्रापश्यद्भिन्नपीठं पतितं स्थंडिलोपरि । शिवलिंङ्गमृजुं सूक्ष्मं मूर्तं भाग्यमिवात्मनः
tatrāpaśyadbhinnapīṭhaṃ patitaṃ sthaṃḍilopari | śivaliṃṅgamṛjuṃ sūkṣmaṃ mūrtaṃ bhāgyamivātmanaḥ
അവിടെ അവൻ പൊട്ടിയ പീഠം (ആധാരം) വെറുനിലത്തിൽ വീണുകിടക്കുന്നതു കണ്ടു; കൂടാതെ മൃദുവും സൂക്ഷ്മവും മിനുസമുള്ള ശിവലിംഗം—തന്റെ ഭാഗ്യം തന്നെ മൂർത്തിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതുപോലെ।
Narrator (contextual purāṇic voice; specific speaker not explicit in this snippet)
Scene: A quiet forest/wayside clearing with bare earth; a broken pedestal lies toppled; a smooth, small, luminous liṅga is seen as if shining with inner light; the finder pauses in reverent astonishment.
FAQs
Encountering Śiva’s liṅga—even in ruin—signals grace and invites restoration through devotion.
No named tīrtha appears; the focus is on the sacred object (Śiva-liṅga) discovered in a fallen shrine.
Not yet; the verse prepares for the forthcoming discussion of liṅga pūjā.