Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 7
प्रियो वा यदि वा द्वेष्यः स्त्रीणां भर्तैव दैवतम् । दुर्भगत्वेन दग्धाहं सखीमध्ये सुरेश्वर । भर्त्तर्यल्लब्धसौख्यास्मि तेन क्लिश्याम्यहं भृशम्
priyo vā yadi vā dveṣyaḥ strīṇāṃ bhartaiva daivatam | durbhagatvena dagdhāhaṃ sakhīmadhye sureśvara | bharttaryallabdhasaukhyāsmi tena kliśyāmyahaṃ bhṛśam
പ്രിയനായാലും ദ്വേഷ്യനായാലും, സ്ത്രീകൾക്കു ഭർത്താവേ ദൈവം. ഹേ സുരേശ്വരാ, സഖിമദ്ധ്യേ ഞാൻ ദുര്ഭാഗ്യദാഹത്തിൽ ദഗ്ധയായി; ഭർത്താവിൽ സുഖം ലഭിക്കാത്തതിനാൽ ഞാൻ അത്യന്തം ക്ലേശിക്കുന്നു।
Prabhā
Tirtha: Revā (Narmadā) – uttara-taṭa tīrtha (as framed in Revākhaṇḍa episode)
Type: ghat
Listener: null
Scene: A sorrowful woman (Prabhā) among her companions on a riverbank, hands folded, expressing her ‘daurbhāgya’ and lack of conjugal happiness before the Lord of gods.
FAQs
Human suffering—social and personal—can be transformed into a sincere turning toward the Divine for remedy and grace.
This is part of the narrative that culminates in the glorification of Prabhāsa/Prabhāseśvara.
No direct ritual; the verse expresses the devotee’s plight and the intent behind her austerities and petition.