श्रीमार्कण्डेय उवाच । सर्वदेवमयं लिङ्गं स्थापितं तत्र पाण्डव । प्रभासेश इति ख्यातं सर्वलोकेषु दुर्लभम्
śrīmārkaṇḍeya uvāca | sarvadevamayaṃ liṅgaṃ sthāpitaṃ tatra pāṇḍava | prabhāseśa iti khyātaṃ sarvalokeṣu durlabham
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു— ഹേ പാണ്ഡവാ, അവിടെ സർവ്വദേവമയമായ ലിംഗം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. അത് ‘പ്രഭാസേശ’ എന്നു പ്രസിദ്ധം; സർവ്വലോകങ്ങളിലും ദുർലഭം.
Śrī Mārkaṇḍeya
Tirtha: Prabhāseśa
Type: kshetra
Listener: Pāṇḍava
Scene: Mārkaṇḍeya narrates to a Pāṇḍava: a liṅga embodying all gods is installed—Prabhāseśa—radiant, multi-deity aura subtly visible around the liṅga, conveying rarity and cosmic significance.
A Śiva-liṅga can be praised as the convergence of all divine powers; approaching such a form is portrayed as a rare spiritual attainment.
Prabhāseśa—named liṅga and its associated tīrtha on/near the Narmadā (Revā) within the Revā Khaṇḍa.
Implicitly, liṅga-sthāpanā (consecratory establishment) is referenced; later verses typically connect this to darśana, sparśa, snāna, and worship.