Adhyaya 96

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं कोटीश्वरं परम् । ऋषिकोटिः समायाता यत्र वै कुरुनन्दन

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ രാജേന്ദ്രാ! തുടർന്ന് പരമ തീർത്ഥമായ കോടീശ്വരത്തിലേക്കു പോകുക; ഹേ കുരുനന്ദനാ! അവിടെ ഋഷികളുടെ ഒരു കോടി ഒരുമിച്ചു ചേർന്നിരുന്നു।

Verse 2

कृष्णद्वैपायनस्यैव क्षेमार्थं मुनिपुंगवाः । मन्त्रयित्वा द्विजैः सर्वैर्वेदमङ्गलपाठकैः

കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ (വ്യാസൻ) ക്ഷേമാർത്ഥം മുനിപുങ്ഗവർ, വേദമംഗളപാഠകരായ എല്ലാ ദ്വിജന്മാരോടും കൂടി ആലോചിച്ചു।

Verse 3

स्थापितः शङ्करस्तत्र कारणं बन्धनाशनम् । संसारच्छेदकरणं प्राणिनामार्तिनाशनम्

അവിടെ ശങ്കരൻ സ്ഥാപിതനായി—അവൻ തന്നെ ബന്ധനനാശകാരണം, സംസാരഛേദകൻ, പ്രാണികളുടെ ആർതി നശിപ്പിക്കുന്നവൻ।

Verse 4

कोटीश्वरमिति प्रोक्तं पृथिव्यां नृपनन्दन । स्नापयेत्तं तु यो भक्त्या पूर्णिमायां नृपोत्तम

ഹേ നൃപനന്ദനാ! ഭൂമിയിൽ ഇത് ‘കോടീശ്വരൻ’ എന്നു പ്രസിദ്ധം. ഹേ നൃപോത്തമാ! പൗർണ്ണമിദിനത്തിൽ ഭക്തിയോടെ അവനെ സ്നാനാഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ—

Verse 5

पित्ःणां तर्पणं कृत्वा पिण्डदानं यथाविधि । श्रावणस्य विशेषेण पूर्णिमायां युधिष्ठिर

ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ! പിതൃകൾക്കു തർപ്പണം നടത്തി, വിധിപ്രകാരം പിണ്ഡദാനം അർപ്പിച്ച്—വിശേഷിച്ച് ശ്രാവണ മാസത്തിലെ പൗർണ്ണമിയിൽ—

Verse 6

पित्ःणामक्षया तृप्तिर्यावदाभूतसम्प्लवम् । पित्ःणां परमं गुह्यं रेवातटसमाश्रितम् । मोक्षदं सर्वजन्तूनां निर्मितं मुनिसत्तमैः

പിതൃകൾക്കു അക്ഷയ തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നു; അത് മഹാപ്രളയം വരെ നിലനിൽക്കും. ഇത് പിതൃകളുടെ പരമ ഗുഹ്യം, റേവാ-തടാശ്രിതം; സർവ്വജീവികൾക്കും മോക്ഷദായകം, മുനിശ്രേഷ്ഠർ സ്ഥാപിച്ചതാണ്.

Verse 96

। अध्याय

ഇതി അധ്യായം സമാപ്തം.