
ഈ അധ്യായത്തിൽ ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് നർമദാതീരത്തിലെ നന്ദിതീർത്ഥത്തിലേക്കുള്ള തീർത്ഥയാത്രാക്രമം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഈ തീർത്ഥം അത്യന്തം മംഗളകരവും സർവ്വപാപഹരവും ആണെന്ന് വർണ്ണിക്കുന്നു; പൂർവ്വകാലത്ത് ശൈവപരിചരനായ നന്ദി ഇതു നിർമ്മിച്ചതിനാൽ ഇതിന്റെ മഹാത്മ്യം പ്രത്യേകമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. നന്ദിനാഥയിൽ അഹോരാത്ര-ഉഷിത (ഒരു ദിവസം-രാത്രി താമസം) ചെയ്യേണ്ടതെന്ന നിയമം പറയുന്നു; സമയപരിമിതമായ വാസം സാധനയുടെ ഫലം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്ന ആശയം ഉണ്ട്. നന്ദികേശ്വരനോട് പഞ്ചോപചാര പൂജ നടത്തുവാൻ നിർദ്ദേശിച്ച്, തീർത്ഥസേവയെ ശാസ്ത്രോക്ത ഭക്തിവിധാനവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ദാനധർമ്മവും ഉപദേശിക്കുന്നു—പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്കു രത്നദാനം—യാത്രയെ ധർമ്മവും നൈതിക പുനർവിതരണവും ചേർന്നതാക്കുന്നു. ഫലമായി പിനാകി ശിവൻ വസിക്കുന്ന പരമധാമപ്രാപ്തി, സമഗ്രക്ഷേമം, കൂടാതെ അപ്സരസ്സുകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ദിവ്യഭോഗം എന്നിങ്ങനെ, മോക്ഷഭാവവും സ്വർഗ്ഗീയ പ്രതിഫലവും ചേർന്ന പുരാണീയ ഫലശ്രുതിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं राजन्नन्दितीर्थं व्रजेच्छुभम् । सर्वपापहरं पुंसां नन्दिना निर्मितं पुरा
ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ രാജാവേ, ഇതിന് ശേഷം ശുഭമായ നന്ദിതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; അത് മനുഷ്യരുടെ സകല പാപങ്ങളും ഹരിക്കുന്നതും, പുരാതനകാലത്ത് നന്ദി സ്ഥാപിച്ചതുമാണ്.
Verse 2
पापौघहतजन्तूनां मोक्षदं नर्मदातटे । अहोरात्रोषितो भूत्वा नन्दिनाथे युधिष्ठिर
നർമദാതീരത്തിലെ നന്ദിനാഥക്ഷേത്രത്തിൽ ഒരു പകലും ഒരു രാത്രിയും വസിച്ചാൽ പാപസമൂഹംകൊണ്ട് പീഡിതരായ ജീവികൾക്കും മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു, ഹേ യുധിഷ്ഠിര।
Verse 3
पञ्चोपचारपूजायामर्चयेन्नन्दिकेश्वरम् । रत्नानि चैव विप्रेभ्यो यो दद्याद्धर्मनन्दन
പഞ്ചോപചാരങ്ങളാൽ നന്ദികേശ്വരനെ പൂജിക്കണം; ബ്രാഹ്മണർക്കു രത്നങ്ങൾ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ഹേ ധർമനന്ദന।
Verse 4
स याति परमं स्थानं यत्र वासः पिनाकिनः । सर्वसौख्यसमायुक्तोऽप्सरोभिः सह मोदते
അവൻ പരമസ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെ പിനാകിയായ ശിവന്റെ വാസമുണ്ട്. സർവ്വസുഖസമ്പന്നനായി അപ്സരസ്സുകളോടൊപ്പം അവിടെ ആനന്ദിക്കുന്നു।
Verse 94
। अध्याय
അധ്യായം. (ഗ്രന്ഥത്തിലെ അധ്യായ-ചിഹ്നം)