Adhyaya 88

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं पार्थ कापिलं तीर्थमाश्रयेत् । स्थापितं कपिलेनैव सर्वपातकनाशनम्

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ പാർഥാ! അതിന്റെ ഉടൻപിന്നാലെ കാപില തീർത്ഥത്തെ ആശ്രയിക്കണം; കപിലൻ തന്നെയാണ് അത് സ്ഥാപിച്ചത്; അത് സർവ്വ പാതകങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

Verse 2

अष्टम्यां च सिते पक्षे चतुर्दश्यां नरेश्वर । स्नापयेत्परया भक्त्या कपिलाक्षीरसर्पिषा

ഹേ നരേശ്വരാ! ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ അഷ്ടമിയും ചതുര്ദശിയും പരമഭക്തിയോടെ കപിലാ പശുവിന്റെ പാൽയും നെയ്യും കൊണ്ട് (ദേവതയ്ക്ക്) അഭിഷേകം നടത്തണം.

Verse 3

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेत महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च श्वेतैश्च नृपसत्तम

ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! സുഗന്ധമുള്ള ശ്രീഖണ്ഡചന്ദനലേപം മഹേശ്വരനു അർപ്പിക്ക; തുടർന്ന് സുഗന്ധിതമായ വെളുത്ത പുഷ്പങ്ങളാലും പൂജിക്ക।

Verse 4

येऽर्चयन्ति जितक्रोधा न ते यान्ति यमालयम् । असिपत्त्रवनं घोरं यमचुल्ही सुदारुणा

ക്രോധം ജയിച്ച് ഇവിടെ അർച്ചന ചെയ്യുന്നവർ യമാലയത്തിലേക്കു പോകുകയില്ല; ഭീകരമായ അസിപത്രവനത്തിലേക്കും അതിദാരുണമായ ‘യമചുല്ഹി’യിലേക്കും അവർ പതിക്കുകയില്ല।

Verse 5

दृश्यते नैव विद्वद्भिः कपिलेश्वरपूजनात् । स्नात्वा रेवाजले पुण्ये भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान्

കപിലേശ്വരപൂജനത്തിലൂടെ ഇത്തരത്തിലുള്ള പുണ്യം പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു എന്നു പണ്ഡിതർ പറയുന്നു. പുണ്യമായ രേവാജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ശുഭ ബ്രാഹ്മണർക്കു ഭോജനം നൽകുക।

Verse 6

गोप्रदानेन वस्त्रेण तिलदानेन भारत । छत्रशय्याप्रदानेन राजा भवति धार्मिकः

ഹേ ഭാരതാ! ഗോദാനം, വസ്ത്രദാനം, തിലദാനം, കൂടാതെ ഛത്രവും ശയ്യയും ദാനം ചെയ്യുന്നതാൽ രാജാവ് ധാർമ്മികനാകുന്നു।

Verse 7

तीव्रतेजा विघोरश्च जीवत्पुत्रः प्रियंवदः । शत्रुवर्गो न तस्य स्यात्कदाचित्पाण्डुनन्दन

ഹേ പാണ്ഡുനന്ദനാ! അവൻ തീക്ഷ്ണതേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ച് പ്രതിപക്ഷത്തിന് ഭീകരനാകും; അവന്റെ പുത്രന്മാർ ജീവിച്ചിരിക്കും, വാക്ക് പ്രിയമാകും, ഒരിക്കലും ശത്രുസമൂഹം അവനോട് ഉയരുകയില്ല।

Verse 88

। अध्याय

ഇങ്ങനെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.