Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 39
श्र्युवाच । विस्मृताहं कथं विप्र दृष्ट्वा कल्पे पुरातने । मा तेऽभूत्स्मृतिविभ्रंशः सा चाहं कल्पवाहिनी
śryuvāca | vismṛtāhaṃ kathaṃ vipra dṛṣṭvā kalpe purātane | mā te'bhūtsmṛtivibhraṃśaḥ sā cāhaṃ kalpavāhinī
ശ്രീ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ വിപ്രാ, പുരാതന കല്പത്തിൽ എന്നെ കണ്ടിട്ടും ഞാൻ എങ്ങനെ മറക്കപ്പെടും? നിന്റെ സ്മൃതിയിൽ ഭ്രമം വരരുത്; ഞാൻ കല്പം കല്പമായി നിലനിൽക്കുന്ന അതേയാണ്.
Śrī (the blessed goddess-like maiden; a divine female speaker within the narrative)
Tirtha: Revā/Narmadā
Type: kshetra
Listener: vipra/brāhmaṇa
Scene: The river-goddess speaks with calm authority, her form blending with flowing waters; the sage listens, astonished, as time (kalpa) is invoked like a living horizon.
FAQs
Purāṇic sacred history transcends ordinary time; divine presences and tīrtha-glories recur across kalpas, stabilizing faith beyond fleeting perception.
Revā-kṣetra is implied as a timeless sacred theatre where kalpa-spanning divine encounters occur.
No direct ritual is prescribed; the verse clarifies identity and removes doubt, preparing for māhātmya instruction.