Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 5
ईश्वर उवाच । तुष्टोऽहं तव विप्रेन्द्र योगिनाथ अयोनिज । वरं प्रार्थय मे वत्स यस्ते मनसि वर्तते
īśvara uvāca | tuṣṭo'haṃ tava viprendra yoginātha ayonija | varaṃ prārthaya me vatsa yaste manasi vartate
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ വിപ്രേന്ദ്രാ, ഹേ യോഗിനാഥാ, ഹേ അയോനിജാ! ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രസന്നനാണ്. വത്സാ, നിന്റെ മനസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന വരം എന്നോടു അപേക്ഷിക്കു.
Īśvara (Śiva)
Listener: Nārada
Scene: Śiva, serene and radiant, addresses a venerable sage (Nārada) with affectionate boon-granting gesture; a riverine tīrtha landscape hinted in the background.
FAQs
Austerity and yogic steadiness culminate in īśvara-prasāda—divine grace that fulfils the devotee’s highest intent.
The Revā Khaṇḍa context frames this boon as part of a tīrtha-origin narrative, though the verse itself focuses on the boon-granting moment.
No external rite; the implied prerequisite is tapas/yoga that leads to the Lord’s satisfaction.