Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 62
एभिरेव गुणैर्युक्ता ये नराः पाण्डुनन्दन । सत्यं ते स्वर्गादायाताः स्वर्गे वासं व्रजन्ति ते
ebhireva guṇairyuktā ye narāḥ pāṇḍunandana | satyaṃ te svargādāyātāḥ svarge vāsaṃ vrajanti te
ഹേ പാണ്ഡുനന്ദന! ഈ ഗുണങ്ങളാൽ യുക്തരായ മനുഷ്യർ സത്യമായി സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു വന്നവർ; അവർ വീണ്ടും സ്വർഗത്തിൽ തന്നെ വാസം പ്രാപിക്കുന്നു।
Narrator addressing a Pāṇḍava (listener addressed as Pāṇḍu-nandana; exact identity not explicit in excerpt)
Tirtha: Maṇināga
Type: kshetra
Listener: Pāṇḍunandana
Scene: A visionary tableau: virtuous pilgrims with luminous aura ascending toward svarga, while a narrator addresses ‘Pāṇḍunandana’; below, the tīrtha riverbank remains calm, symbolizing the bridge between earth and heaven.
FAQs
A constellation of dhārmic virtues is both the sign of past merit and the cause of future heavenly attainment.
Indirectly within the Maṇināga Tīrtha-centered adhyāya of the Revā-khaṇḍa.
No ritual; it confirms the fruit (phala) of living with the listed virtues.