Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 36
त्वामाश्रिता ये शरणं गताश्च गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रान् । त्वत्पालिता यावदिमं सुघोरं कालं त्वनावृष्टिहतं क्षिपामः
tvāmāśritā ye śaraṇaṃ gatāśca gatistvamambeva piteva putrān | tvatpālitā yāvadimaṃ sughoraṃ kālaṃ tvanāvṛṣṭihataṃ kṣipāmaḥ
നിന്നെ ആശ്രയിച്ച് ശരണം പ്രാപിച്ചവർക്ക് നീയേ ഏകഗതിയാണ്—മക്കൾക്കു മാതാവുപോലെയും പിതാവുപോലെയും. നിന്റെ പരിരക്ഷയാൽ അനാവൃഷ്ടിയാൽ പീഡിതമായ ഈ അതിഘോരകാലം ഞങ്ങൾ വേഗം കടന്നുപോകുമാറാകട്ടെ.
Brāhmaṇas/devotees (addressing Devī Narmadā)
Tirtha: Revā/Narmadā
Type: kshetra
Listener: Yudhiṣṭhira (as overarching addressee in the episode)
Scene: A group of brāhmaṇas and villagers, hands folded, pray to the river-goddess Narmadā during a parched drought; cracked earth and withered fields contrast with the serene riverbank where the plea is offered.
FAQs
Śaraṇāgati (taking refuge) in the divine tirtha-deity brings protection through worldly crises and supports spiritual endurance.
The Narmadā river as a protective goddess-tīrtha, especially invoked during calamities like drought.
No explicit ritual is listed; the act emphasized is taking refuge and devotional dependence on Narmadā.