Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 7
तस्मिन्महार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे । मयूरं स्वर्णपत्राढ्यमपश्यंसहसा जले । विचित्रचन्द्रकोपेतं नीलकंठं सुलोचनम्
tasminmahārṇave ghore naṣṭe sthāvarajaṅgame | mayūraṃ svarṇapatrāḍhyamapaśyaṃsahasā jale | vicitracandrakopetaṃ nīlakaṃṭhaṃ sulocanam
ആ ഭയങ്കര മഹാസമുദ്രത്തിൽ സ്ഥാവരജംഗമങ്ങൾ എല്ലാം നശിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ജലത്തിൽ സ്വർണ്ണപ്പക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു മയൂരനെ കണ്ടു—വിചിത്ര ചന്ദ്രകല്ഗിയുള്ള, നീലകണ്ഠനും സുലോചനനും।
First-person narrator (identity not explicit in snippet; likely the section’s narrator recounting events)
Tirtha: Revā (Narmadā) – implied; pralaya-ocean setting
Type: kshetra
Scene: On dark pralaya waters, a radiant peacock with golden feathering appears suddenly; blue throat gleams; eyes gentle; crest like a small moon-disc; no other life visible.
FAQs
Even amid total dissolution, divine presence manifests to guide and protect, revealing the Lord’s sovereignty beyond catastrophe.
No single tirtha is named; the verse supports the Revā Khaṇḍa’s sacred frame by narrating divine manifestation associated with the cosmic waters.
None in this verse.