Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 33
संसारार्णवमग्नानां तेन चैषा कृपा स्मृता । पुरा कृतयुगे पुण्ये दिव्यमन्दारभूषिता
saṃsārārṇavamagnānāṃ tena caiṣā kṛpā smṛtā | purā kṛtayuge puṇye divyamandārabhūṣitā
സംസാരസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയവരോടു അവൾ കരുണ കാണിക്കുന്നതിനാൽ അവൾ ‘കൃപാ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. പുരാതന പുണ്യ കൃതയുഗത്തിൽ അവൾ ദിവ്യ മന്ദാരപുഷ്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് ദീപ്തയായി ശോഭിച്ചു.
Skanda (deduced from Revā Khaṇḍa narrative style within Skanda Purāṇa)
Tirtha: Revā (Narmadā) — Kṛpā aspect
Type: kshetra
Scene: Beings struggling in a dark ocean labeled ‘saṃsāra’ are lifted toward a radiant river-bank where Revā as Kṛpā shines; the scene shifts to a Kṛta-yuga vision with celestial mandāra blossoms raining over her waters.
FAQs
The river is praised as salvific mercy itself—lifting beings from saṃsāra—while her sanctity is timeless, extending back to the Kṛta-yuga.
Revā/Narmadā as a pan-Indian tīrtha whose holiness is described across cosmic ages.
No direct prescription; the verse supports tīrtha-sevā through remembrance, praise, and reverence for the river’s sanctity.