Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 52
ततः स ब्रह्मभवनं ब्राह्मणो ब्रह्मवित्तमः । जगाम विष्णुलोकं च तेनापीत्युक्त एव सः
tataḥ sa brahmabhavanaṃ brāhmaṇo brahmavittamaḥ | jagāma viṣṇulokaṃ ca tenāpītyukta eva saḥ
പിന്നീട് ബ്രഹ്മവിദ്യയിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ആ ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രഹ്മഭവനത്തിലേക്ക് പോയി; വിഷ്ണുലോകത്തേക്കും പോയി—എന്നാൽ അവിടെയും അവനോട് അതേ വാക്ക് തന്നെയായിരുന്നു।
Narrator (within Revā Khaṇḍa frame; likely Sūta-style narration)
Tirtha: Brahmaloka; Viṣṇuloka (Vaikuṇṭha)
Type: kshetra
Scene: The brāhmaṇa ascends to Brahmā’s lotus-born realm, then to Viṣṇu’s radiant world; in both, attendants or the deity’s presence conveys the same refusal, emphasizing cosmic law.
FAQs
The narrative intensifies toward the idea that the ultimate refuge is not merely a realm but the supreme principle who can neutralize fear at its root.
No earthly tīrtha is named; instead, celestial lokas are referenced within the Revā Khaṇḍa framework.
None; the verse functions as narrative transition across divine abodes.