Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 94
न पुत्रबान्धवा दारा न समस्तः सुहृज्जनः । सङ्कटेऽभ्युपगच्छन्ति व्रजन्तमेकगामिनम्
na putrabāndhavā dārā na samastaḥ suhṛjjanaḥ | saṅkaṭe'bhyupagacchanti vrajantamekagāminam
മക്കളോ ബന്ധുക്കളോ ഭാര്യയോ മുഴുവൻ സുഹൃദ്ജനങ്ങളോ പോലും ദുരിതത്തിൽ സഹായിക്കില്ല; മനുഷ്യൻ മരണത്തിന്റെ ഏകപഥത്തിൽ പുറപ്പെടുമ്പോൾ അവൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ് പോകുന്നത്।
Narratorial voice within Revā Khaṇḍa (didactic; precise speaker not stated in the snippet)
Tirtha: Revā (Narmadā) tīrthas (contextual)
Type: river
Scene: A lone traveler at dusk on a narrow path symbolizing the ‘single road’ of death; family and friends remain behind, unable to cross the threshold; a distant riverbank/ghat suggests the tīrtha setting.
FAQs
At death one must go alone; therefore cultivate dharma and inner refuge rather than dependence on social ties.
No single tīrtha is named in the verse; it supports the Revā Khaṇḍa’s broader pilgrimage ethic by urging dharmic preparation.
None explicitly; it is a moral reflection encouraging detachment and dharma.