धर्म्यमायुष्यमतुलं दुःखदुःस्वप्ननाशनम् । पठतां शृण्वतां चापि सर्वकामार्थसिद्धिदम्
dharmyamāyuṣyamatulaṃ duḥkhaduḥsvapnanāśanam | paṭhatāṃ śṛṇvatāṃ cāpi sarvakāmārthasiddhidam
ഇത് ധർമ്മ്യമും ആയുഷ്യവർദ്ധകവും അതുല്യവും; ദുഃഖവും ദുഷ്സ്വപ്നങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. വായിക്കുന്നവർക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും സർവ്വകാമാർത്ഥസിദ്ധി നൽകുന്നു।
Sūta (deduced from continued phalaśruti in Revā-khaṇḍa narration)
Tirtha: Revā-carita (textual tīrtha)
Type: kshetra
Scene: A household or āśrama evening recitation: readers and listeners seated around a lamp; outside, a calm night sky; above, a fading dark cloud symbolizing sorrow and bad dreams being dispelled.
Listening to and reciting sacred narrative is presented as a practical dharmic discipline that purifies the mind and aligns life with auspicious outcomes.
The Revā/Narmadā region is being upheld through its Māhātmya text, rather than a single named tīrtha in this verse.
The implied practice is pāṭha (recitation/reading) and śravaṇa (hearing) of the Purāṇa.