जागृतश्चातिदुःखेन कथं पापं न हास्यति । इत्थंस जागरं कृत्वा शिवरात्र्यां नरेश्वरः
jāgṛtaścātiduḥkhena kathaṃ pāpaṃ na hāsyati | itthaṃsa jāgaraṃ kṛtvā śivarātryāṃ nareśvaraḥ
അത്യന്ത ദുഃഖത്തിലും ജാഗരണം ചെയ്യുന്നവന്റെ പാപം എങ്ങനെ ക്ഷയിക്കാതിരിക്കും? ഇങ്ങനെ, ഹേ നരേശ്വരാ, ശിവരാത്രിയിൽ രാത്രിജാഗരണം ചെയ്താൽ പാപക്ഷയം ലഭിക്കുന്നു.
Skanda (deduced; instructive address 'nareśvara')
Listener: nareśvara (king)
Scene: A king or noble devotee keeps an all-night vigil on Śivarātri—lamp-lit shrine, liṅga adorned with bilva, attendants weary yet steadfast; the mood is austere devotion.
Austerity performed with resolve—especially Śivarātri night vigil—acts as a powerful purifier of sin.
The Revā (Narmadā) tīrtha setting of Adhyāya 209, in the Bhāreśvara context.
Jāgaraṇa (staying awake in devotional vigil) on Śivarātri.