Adhyaya 208

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । भूमिपाल ततो गच्छेत्तीर्थं परमशोभनम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु पित्ःणामृणमोचनम्

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു— ഹേ ഭൂമിപാലാ! തുടർന്ന് ത്രിലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായ, പിതൃഋണം മോചിപ്പിക്കുന്ന പരമശോഭന തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടതാണ്.

Verse 2

तत्र स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः । मनुष्यश्च नृपश्रेष्ठ दानं दत्त्वानृणो भवेत्

ഹേ നൃപശ്രേഷ്ഠാ! അവിടെ വിധിപൂർവ്വം സ്നാനം ചെയ്ത് പിതൃദേവതകളെ തർപ്പണത്തോടെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ദാനം നൽകിയാൽ മനുഷ്യൻ ഋണമുക്തനാകും.

Verse 3

इच्छन्ति पितरः सर्वे स्वार्थहेतोः सुतं यतः । पुन्नाम्नो नरकात्पुत्रोऽस्मानयं मोचयिष्यति

സ്വഹിതത്തിനായി എല്ലാ പിതാക്കളും പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; കാരണം ഈ പുത്രൻ ‘പുന്നാമ’ എന്ന നരകത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കും.

Verse 4

पिण्डदानं जलं तात ऋणमुत्तममुच्यते । पित्ःणां तद्धि वै प्रोक्तमृणं दैवमतः परम्

ഹേ താതാ! പിണ്ഡദാനവും ജലദാനവും ഋണമോചനത്തിലെ പരമോന്നതമെന്ന് പറയുന്നു; കാരണം അതുതന്നെ പിതൃകളോടുള്ള ദൈവഋണമെന്നായി പ്രസ്താവിതം, അതിനപ്പുറം ഒന്നുമില്ല.

Verse 5

अग्निहोत्रं तथा यज्ञाः पशुबन्धास्तथेष्टयः । इति देवर्णं प्रोक्तं शृणु मानुष्यकं ततः

അഗ്നിഹോത്രം, യജ്ഞങ്ങൾ, പശുബന്ധം, ഇഷ്ടി മുതലായവ—ഇതുതന്നെ ‘ദേവഋണം’ എന്നു പ്രസ്താവിച്ചു. ഇനി ‘മാനുഷ്യഋണം’ കേൾക്കുക.

Verse 6

ब्राह्मणेषु च तीर्थेषु देवायतनकर्मसु । प्रतिश्रुत्य ददेत्तत्तद्व्यवहारः कृतो यथा

ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും തീർത്ഥങ്ങളോടും ദേവാലയബന്ധിത കർമ്മങ്ങളോടും—വാഗ്ദാനം ചെയ്തതു, നിശ്ചയിച്ച ഇടപാടുപ്രകാരം യഥാവിധി നൽകണം.

Verse 7

ऋणत्रयमिदं प्रोक्तं पुत्राणां धर्मनन्दन । सत्पुत्रास्ते तु राजेन्द्र स्नाता य ऋणमोचने

ധർമ്മനന്ദനാ! പുത്രന്മാർക്കായി ഈ ത്രിവിധ ഋണം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. രാജേന്ദ്രാ! ഋണമോചന തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവരാണ് യഥാർത്ഥ സത്പുത്രർ.

Verse 8

ऋणत्रयाद्विमुच्यन्ते ह्यपुत्राः पुत्रिणस्तथा । तस्मात्तीर्थवरं प्राप्य पुत्रेण नियतात्मना । पितृभ्यस्तर्पणं कार्यं पिण्डदानं विशेषतः

സന്താനമില്ലാത്തവരും സന്താനമുള്ളവരും—ഇരുവരും ത്രിവിധ ഋണത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തരാകാം. അതിനാൽ ശ്രേഷ്ഠ തീർത്ഥത്തിലെത്തി, നിയതാത്മാവായ പുത്രൻ പിതൃകൾക്ക് തർപ്പണം ചെയ്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് പിണ്ഡദാനം ചെയ്യണം.

Verse 9

तत्र तीर्थे हुतं दत्तं गुरवस्तोषिता यदि । मृतानां सप्त जन्मानि फलमक्षयमश्नुते

ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഹോമം നടത്തി, ദാനം നൽകി, ഗുരുക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയാൽ—മൃതർക്കു ഏഴ് ജന്മങ്ങൾ വരെ അക്ഷയഫലം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 208

अध्यायः

അധ്യായം (അധ്യായ-സമാപ്തി സൂചകം).