Adhyaya 205
ഈ അധ്യായത്തിൽ ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ രാജാവിനോട് ‘കുർക്കുരീ’ എന്ന അത്യന്തം മംഗളകരമായ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. അത് സർവപാപപ്രണാശകവും മഹാപുണ്യപ്രദവുമായ സ്ഥലമായി വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടത്തെ തീർത്ഥദേവതയായ ‘കുർക്കുരീ’ ഇഷ്ടാർത്ഥപ്രദായിനിയെന്ന് പറയുന്നു—ഭക്തിയിൽ പ്രസന്നയായി പശുസമ്പത്ത്, പുത്രൻ, ധനം മുതലായ അഭിലഷിത ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു. കൂടാതെ ‘ഢൗണ്ടേശ’ എന്ന ക്ഷേത്രപാലൻ അവിടെ വസിക്കുന്നതായി, സ്ത്രീപുരുഷന്മാർ ഇരുവരും അദ്ദേഹത്തെ പൂജിക്കുന്നത് ശ്രേയസ്കരമെന്നുമാണ് നിർദേശം. ഫലശ്രുതിയിൽ ദർശന-പൂജനത്തിലൂടെ ദുര്ഭാഗ്യം കുറയുക, സന്താനഹീനത നീങ്ങുക, ദാരിദ്ര്യം അകറ്റപ്പെടുക, അഭീഷ്ടസിദ്ധി ലഭിക്കുക എന്നിവ പറയുന്നു. അവസാനം വിധിപൂർവം തീർത്ഥസ്പർശവും ദർശനവും ചെയ്താൽ മാത്രമേ ഈ ഫലങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കൂ എന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम् । कुर्कुरीनाम विख्यातं सर्वपापप्रणाशनम्
ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ക്ഷോണിനാഥാ (രാജാവേ), അതിനുശേഷം പരമശോഭനമായ ‘കുർക്കുരീ’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ, സർവ്വപാപപ്രണാശകമായ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം।
Verse 2
यं यं प्रार्थयते कामं पशुपुत्रधनादिकम् । तं तं ददाति देवेशी कुर्कुरी तीर्थदेवता
മനുഷ്യൻ ഭക്തിയോടെ ഏത് ഏത് ആഗ്രഹം പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ—പശു, പുത്രൻ, ധനം മുതലായവ—തീർത്ഥത്തിന്റെ അധിഷ്ഠാത്രി ദേവി, ദേവേശി കുർക്കുരീ അതത് വരം നൽകുന്നു.
Verse 3
क्षेत्रपालो वसेत्तत्र ढौण्ढेशो नाम नामतः । तस्य चाराधनं कृत्वा नारी वा पुरुषोऽपि वा
അവിടെ ക്ഷേത്രപാലൻ വസിക്കുന്നു; പേരാൽ ‘ഢൗൺഢേശ’ എന്നു പ്രസിദ്ധൻ. അവനെ വിധിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചാൽ, സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും—
Verse 4
वन्दनादपि राजेन्द्र दौर्भाग्यं नाशमाप्नुयात् । अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमुत्तमम्
ഹേ രാജേന്ദ്രാ, വന്ദനം മാത്രത്താലും ദൗർഭാഗ്യം നശിക്കുന്നു. പുത്രനില്ലാത്തവന് പുത്രൻ ലഭിക്കുന്നു; ദരിദ്രന് ഉത്തമധനം ലഭിക്കുന്നു.
Verse 5
नारी नरस्तथाप्येवं लभते काममुत्तमम् । स्पर्शनाद्दर्शनात्तस्य तीर्थस्य विधिपूर्वकम्
അതുപോലെ സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ, ആ തീർത്ഥത്തെ വിധിപൂർവ്വം സ്പർശിക്കുകയും ദർശിക്കുകയും ചെയ്താൽ ഉത്തമമായ ഇഷ്ടഫലം ലഭിക്കുന്നു.
Verse 205
अध्यायः
അധ്യായം സമാപ്തം. (ഇത് അധ്യായ-ചിഹ്നം/സമാപ്തി സൂചനയാണ്.)