Adhyaya 203

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश कोटितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागाः कोटिसंख्या महर्षयः

ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ധരാധീശാ! തുടർന്ന് അനുത്തമമായ കോടിതീർത്ഥത്തിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ കോടിസംഖ്യ മഹാഭാഗ്യ സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും വസിക്കുന്നു।

Verse 2

तपः कृत्वा सुविपुलमृषिभिः स्थापितः शिवः । तथा कोटीश्वरी देवी चामुण्डा महिषार्दिनी

അത്യന്തം വിപുലമായ തപസ്സു ചെയ്ത് മുനിമാർ അവിടെ ശിവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; അതുപോലെ കോടീശ്വരി ദേവി—ചാമുണ്ഡ, മഹിഷാസുരമർദ്ദിനി—യെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചു।

Verse 3

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नृप । तीर्थकोटीः समाहूय मुनिभिः स्थापितः शिवः

ഹേ നൃപാ! ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ചതുര്ദശിയിൽ മുനിമാർ കോടിതീർത്ഥങ്ങളെ ആഹ്വാനം ചെയ്ത് അവിടെ ശിവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു।

Verse 4

तस्यां तिथौ च हस्तर्क्षं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र तीर्थे तदा गत्वा स्नानं कृत्वा समाहितः

ആ തിഥിയിൽ ഹസ്ത നക്ഷത്രം നിലനിൽക്കുമ്പോൾ—അത് സർവ്വപാപനാശിനി—ആ തീർത്ഥത്തിൽ ചെന്നു സ്നാനം ചെയ്ത് മനസ്സിനെ സമാഹിതവും ഏകാഗ്രവും ആക്കണം।

Verse 5

नरकादुद्धरत्याशु पुरुषानेकविंशतिम् । तिलोदकप्रदानेन किमुत श्राद्धदो नरः

തിലോദകദാനത്താൽ മനുഷ്യൻ വേഗത്തിൽ നരകത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തൊന്ന് പേരെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവൻ എത്രയധികം മോക്ഷം നൽകുമല്ലോ!

Verse 6

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तस्य तीर्थस्य योगेन सर्वं कोटिगुणं भवेत्

സ്നാനം, ദാനം, ജപം, ഹോമം, സ്വാധ്യായം, ദേവതാര്ച്ചനം—ആ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയോഗത്താൽ ഇവയൊക്കെയും കോടിഗുണം ഫലപ്രദമാകുന്നു।

Verse 203

अध्यायः

അധ്യായം—ഇത് അധ്യായാന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്ന സമാപനപദമാണ്।