Adhyaya 202

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं चान्यच्छिखितीर्थमनुत्तमम् । प्रधानं सर्वतीर्थानां पञ्चायतनमुत्तमम्

മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—അതിന്റെ ഉടനെ ‘ശിഖിതീർത്ഥം’ എന്ന മറ്റൊരു അനുത്തമ തീർത്ഥമുണ്ട്; അത് സർവ്വതീർത്ഥങ്ങളിലെയും പ്രധാനം, ഉത്തമ പഞ്ചായതന ധാമവും ആകുന്നു।

Verse 2

तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा शिखार्थं हव्यवाहनः । शिखां प्राप्य शिखी भूत्वा शिखाख्यं स्थापयञ्छिवम्

ആ തീർത്ഥത്തിൽ ഹവ്യവാഹനൻ (അഗ്നി) ശിഖ ലഭിക്കാനായി തപസ്സു ചെയ്തു; ശിഖ ലഭിച്ച് ‘ശിഖി’യായി, അവിടെ ‘ശിഖാഖ്യ’ എന്ന നാമത്തിൽ ശിവനെ സ്ഥാപിച്ചു।

Verse 3

प्रतिपच्छुक्लपक्षे या भवेदाश्वयुजे नृप । तदा तीर्थवरे गत्वा स्नात्वा वै नर्मदाजले

ഹേ നൃപാ! ആശ്വയുജ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ പ്രതിപദ വന്നാൽ, അന്ന് ആ ശ്രേഷ്ഠ തീർത്ഥത്തിലേക്ക് ചെന്നു നർമദാജലത്തിൽ നിർബന്ധമായി സ്നാനം ചെയ്യണം।

Verse 4

देवानृषीन् पित्ःंश्चान्यांस्तर्पयेत्तिलवारिणा । हिरण्यं ब्राह्मणे दद्यात्संतर्प्य च हुताशनम्

എള്ളുകലർന്ന ജലത്തോടെ ദേവന്മാർക്കും ഋഷിമാർക്കും പിതൃക്കൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും തർപ്പണം ചെയ്യണം. ഹുതാശനൻ (അഗ്നി) തൃപ്തനാക്കിയ ശേഷം ബ്രാഹ്മണന് സ്വർണം ദാനം ചെയ്യണം.

Verse 5

गन्धमाल्यैस्तथा धूपैस्ततः सम्पूजयेच्छिवम् । अनेन विधिनाभ्यर्च्य शिखितीर्थे महेश्वरम्

പിന്നീട് സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, പുഷ്പമാലകൾ, ധൂപം എന്നിവകൊണ്ട് ശിവനെ യഥാവിധി സമ്യകമായി പൂജിക്കണം. ഇങ്ങനെ ശിഖിതീർത്ഥത്തിൽ മഹേശ്വരനെ അർച്ചിച്ചാൽ ഫലം ലഭിക്കും.

Verse 6

विमानेनार्कवर्णेन ह्यप्सरोगणसंवृतः । गीयमानस्तु गन्धर्वैर्रुद्रलोकं स गच्छति

സൂര്യവർണ്ണമായ വിമാനത്തിൽ, അപ്സരാഗണങ്ങൾ ചുറ്റിനിൽക്കയും ഗന്ധർവരുടെ ഗാനത്തിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത് അവൻ രുദ്രലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

Verse 7

शत्रुक्षयमवाप्नोति तेजस्वी जायते भुवि

അവൻ ശത്രുനാശം പ്രാപിക്കുകയും ഭൂമിയിൽ തേജസ്സും ശക്തിയും ഉള്ളവനായി വിരാജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 202

अध्यायः

അധ്യായം (അധ്യായ-ചിഹ്നം).