Skanda Purana — Avanti Khanda, Shloka 10
प्रदोषे तु पुनः पार्थ श्वेता पाण्डुरमूर्धजा । सुमृता तु दुर्गकान्तारे मातृवत्परिरक्षति
pradoṣe tu punaḥ pārtha śvetā pāṇḍuramūrdhajā | sumṛtā tu durgakāntāre mātṛvatparirakṣati
ഹേ പാർഥാ! പ്രദോഷകാലത്ത് അവൾ വീണ്ടും ശ്വേതവർണ്ണയായി, പാണ്ഡുരകേശിനിയായി ഇരിക്കുന്നു. അവളെ നന്നായി സ്മരിച്ചാൽ ദുർഗ്ഗമായ കാന്താരങ്ങളിലും അമ്മപോലെ പരിരക്ഷിക്കുന്നു।
Skanda (deduced: Revā Khaṇḍa narrative instruction)
Listener: Pārtha (vocative in verse)
Scene: At dusk, a pale-white Sandhyā-devī with light, pale hair appears as a maternal guardian at the edge of a forest path; travelers feel sheltered as darkness gathers.
FAQs
Remembrance of Sandhyā at the proper time is portrayed as a living refuge, offering protection amid danger.
No specific tīrtha is named; the verse focuses on the protective fruit of pradoṣa Sandhyā remembrance.
Evening (pradoṣa) Sandhyā-dhyāna with a specified form and a stated benefit of protection in peril.